หลานของอาเป็นอย่างไรบ้างคะ หนูรู้มั้ยว่าการที่อาคิดถึงใครบางคน เช่นหนู เด็กผู้หญิงที่อารักมากที่สุด...มันทรมานมากมายเหลือเกิน

อาไม่รู้ว่าเวลามันเดินช้าหรือเร็ว รู้เพียงแต่ว่าเมื่อไหร่ที่คิดถึงหลาน อาได้แต่ขอให้วันเวลาที่อานั่งรอพบหน้าหลานหมดลงอย่างเร็วไว.....

 

คืนวันที่สิบเมษายนปีห้าหนึ่ง

ฝนตกลงมาตลอด.. ฤดูใบไม้ร่วงที่แสนยาวนานมาถึงแล้วล่ะ

 

ออสเตรเลียหนาวมากค่ะ สองอาทิตย์ที่ผ่านมามีฝนตกตลอด ที่เมืองไทยจะเป็นอย่างไรบ้างไม่รู้ หลานของอาจะเป็นอย่างไรบ้างนะ

 

ช่วงนี้อะไรๆ ก็ดูจะยุ่งไปหมด อาเลยไม่มีเวลาที่จะเขียนบันทึกให้หลานได้อ่านบ่อยๆ เท่าไหร่นัก วันไหนที่ว่างอาก็แทบจะหมดแรง หลังจากที่หลายๆ อาทิตย์ที่ผ่านมา.......มีทั้งงานและหลายๆ เรื่องประทังเข้ามาไม่ขาดสาย ไม่ต่างจากน้ำที่ไหลไปตามกระแส....ยากนักเชียวจะยั้งและบังคับให้ในทางที่ต้องการ

 

เวลาที่หลานอ่านบันทึกหน้านี้อาคงจะแก่แล้วแน่ๆ เลย ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกกี่สิบปีหลานถึงจะได้อ่านบันทึกเล่มนี้

อาไม่รู้ว่าวันไหนกันที่เหมาะที่จะมอบของขวัญชิ้นนี้ให้กับหนู แต่ถ้าวันใดหนูอ่านบันทึกเล่มนี้อยู่...โปรดจงรู้ไว้เถอะค่ะว่าความคิดถึงที่อามีให้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปได้เด็ดขาด ถึงวันนั้นหลานคงจะพอที่จะเข้าใจในความรักของอาที่มีให้

 

คนดีของอา อีกไม่กี่วันหลังจากบันทึกหน้านี้อาเองมีงานใหญ่ที่ต้องทำอีกแล้วล่ะค่ะ อีกสองอาทิตย์ข้างหน้านี้อาคงไม่ว่างพอที่จะเขียนบันทึกให้หนูได้อ่านแน่ๆ บันทึกหน้านี้คงจะเป็นบันทึกหน้าสุดท้ายของเดือนเมษายนปีห้าหนึ่ง เราคงได้อ่านบันทึกข้อความของอาอีกในเดือนถัดไป บันทึกของเดือนหน้าน่าจะมีอะไรให้หลานได้อ่านได้ดูแน่ๆ ค่ะ อารับรอง

 

ขอให้หนูจงตั้งใจอย่างที่อาตั้งใจ ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหนถ้าไม่มีอาคอยอยู่เคียงข้างคอยดูแลและมอบความรักให้ อาขอหลานให้จงเข้มแข็ง จงทำหน้าที่ของหลานให้ดีที่สุดนะคะหลานรัก

 

จำไว้ว่าถ้าจะทำการใหญ่ต้องมีใจที่กล้าแกร่ง

อย่าหวั่นไหวต่อโชคชะตาและอุปสรรคทั้งปวง

จงใช้รักนี้จากอาเป็นแรงผลักดันให้ก้าวเดินต่อไป

 

คนดีของอา ฝันดีครับ

จาก อาท๊อป