|
It's March |
020308
เวลามันเดินเร็วอย่างงี้มัน หลายๆ ครั้งฉันเลยพลาดที่ จะทำ ในหลายๆ สิ่งหลายอย่าง ด้วยเหตุผลแยกแยะไม่มีวันหมด .. วันนี้ฉันนั่งอยู่หน้าจอคอพิวเตอร์ ... เสียส่วนใหญ่ ออกไปซื้อต้นไม่ต้นเล็กๆ ที่ตลดาใกล้บ้าน ได้แถมมาอีกหนึ่ง ผู้คนมากมาย ถนนหนทางมีเพื่อนแล้วในยามเช้าอากาศบริสุทธุ์แบบนี้
แต่ฉันถามตัวเอง นี่ฉันอยู่คนเดียวมาสิบกว่าวันแล้วหรือ ..ไม่หรอก ฉันบอกตัวเอง ฉันยังติดต่อทางบ้านอยู่แทบทุกวัน และยังได้ยินเสียงคนที่ฉันรักสม่ำเสมอ หนึ่งในนั้นเราติดต่อกันผ่านคอมฯ ขอบคุณนะพี่ที่ยังเป็นห่วงกัน เมืองไทยมันไม่เหงาอย่างนี้นี่หว่า .. ฉันว่าเมืองนอกมันดีคนละแบบ แบ่งแยกกันไม่ได้หรอก เมืองไทยฉันอยู่กับครอบครัว เมืองนอกฉันมาเรียน
เมื่อสองวันก่อนลืมกล้องอีกแล้วพี่จัน อดถ่ายรูปมาให้ดูซะนี่ คืนวันศุกษ์หลังจากทำงานบ้านทั้งวันแล้ว ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแต่ทำให้ดูวุ่นๆ เอาไว้ก่อน เพื่อนญี่ปุ่นที่นัดกนัมากินข้าวก็มาถึงในบ่ายวันนั้น เลือกไปกินกันที่ร้านอาหารเวียดนามใกล้บ้าน เช้าวันรุ่งขึ้นบุกไปกินอาหารเช้ากันต่อที่ทะเล ใกล้บ้านอีกนั่นแหล่ะ... สองวันนั้น ศุกษ์ เสาร์ วุ่นกันสาระตี่ ไหนจะเรื่องออกไปเสิร์ชหาสินค้าสำหรับงานการกุศล เฮ้ออ...ทำงานกลุ่มงานมันต้องเนี้ยบอย่างงี้แลห่ะ อย่าให้ใครมาว่า มาหาเราพลาดไม่ได้ ยิ่งร่วมงานกับคนหมู่มาก ยิ่งต้องพยายามทำให้ดีเข้าไว้
เหอะน่า ยังไงเช้านี้เรายังมีลมหายใจ ฉะนั้นจงทำดีต่อไป ไม่มีใครในโลกนี้หรอกที่จะไม่รู้จักกับคำว่า มุ่งมานะ มีนาคมมาถึงแล้วสิ.. อีกไม่นานเธอจะทิ้งฉัน แล้วเมษาคงจะมาหาแทนล่ะสิ แกมันไม่ต่างจากกุมภาฯ เลยนะ.
|
Posted on Sun 2 Mar 2008 12:34 |
|
||||
